.تقدیم به دوستان بازنشسته عزیز ومحترم

*شعر پیری*

عجب دردیست این پیری
گهی از جان خود سیری
چنان شیری به زنجیری
گهی از غصه میمیری

*گه از درد کمر نالی*
*گه از دیوار و دَر نالی*
*گهی از گوش کر نالی*
*گهی از دَردِ سَر نالی*

زحرف آزرده میگردی
چو گل پژمرده میگردی
گهی افسرده میگردی
گهی دل مُرده میگردی

*گهی زار و پریشانی*
*شبیهِ طفل میمانی*
*گهی یاد رفیقانی*
*چنان دانی که زندانی*

گهی میترسی از مُردَن
به قبرستان تورا بُردن
گه از نوشیدن و خوردن
گهی با طعنه آزردن

*به مانند دماسنجی*
*گهی بیست و گهی پَنجی*
*سخن را گه نمیسَنجی*
*گهی از حرف میرَنجی*

کُنی یادِ جوانی را
غرورِ آنچنانی را
توانِ پهلوانی را
واینک ناتوانی را

*در این دنیایِ دیوانه*
*حکیمی یا که فرزانه*
*نگهبانی تو بر خانه*
*برایِ اهلِ کاشانه*

همه بر خویش درگیرند
سراغت را نمیگیرند
شغالانِ جوان شیرند
ولی شیران به زنجیرند

*بدان یوسف اگر شیری*
*سنان و تیغ و شمشیری*
*سراسر علم و تدبیری*
*سرانجامش ولی پیری*